Cześć laski. Jak fajnie, że wpadłyście do mnie na drinasa :) Mega dobrze było pogadać z wami po turecku, przy rodzicach i znajomych. Fajnie poszwę dać się po Starym Rynku i poszukać ul. Wielkiej, która była na Wrocławskiej ;) no i zjeść naleśniki w barze mlecznym ;) no i grzybki oczywiście.

  

 

 

To były czasy

Noc, ciemność, gwiazdy i ... asfalt...

Ciemny, chłodny i TY

Tak to było

Góry, siano i piękne widoki

Wtedy na przyszłość

Teraz na marzenia, które nie miały szans

Spełnienie tego co nie osiągalne

Myśli tak proste jak wczorajszy dzień

Bez znaczenia i bez echa

Bez dźwięku i ruchu

Martwe tak jakby ich w ogóle nie było

A były ?

Odpowiedz, czy nie istnieje co co było

Wołam, powróćcie wspomnienia

Żywe, powstańcie z cienia zapomnienia

Wskrzeście to czego nie ma

Tylko po co, nie masz prawa istnieć

Myśli zakazana i brudna

Splamiona zagubionym czasem

Oddechami przyspieszonymi ale kłamliwymi

Nie, to nie było kłamstwo

To świat jest tak złożony

Z tego wszystkiego co złe

I z niczego co dobre

Nie ma czasu biegać za wspomnieniami

Koniec z bieganiem za wiatrem

I szukanie spojrzeń innych osób

Jesteśmy tylko My, Ty i Ja

To juz nie ten czas kiedy łapało się promienie

I jedyne co nas martwiło to dzisiaj

Teraz 20 lat to za mało

Nie wystarczy aby poczuć się szczęśliwym

Jest to chwila, która trwa jak najdłuższy że snów

Padłem na twarz

Jak nigdy dotąd

Jak nigdy dotąd

Śmiać mi się chce jak sobie o tym pomyślę.

Czy na tym to wszystko polega?

To nie jest i nie może być skowyt zbitego psa, gdy ten podczas zabawy pogryzł koc?

Czy to jest ta jedna ze ścieżek, która nas prowadzi do celu?

Czy słabość może być siłą?

Czy zwątpienie jest tym co pcha nas do przodu?

Cierpienie jest jedynym momentem w życiu, w którym coś zmieniamy?

Nie uczucia, które przynoszą szczyty...(?)

Nie marzenia do których dążymy...(?)

Czy tak daleko stąd jest życie szczęśliwsze, a nie tutaj...(?)

Ucieczka to jedyne szczęście...(?)

A góry zdobywamy tylko w złości i zawiści...(?)

Ucieczka jest tak słodka jak miód.

Dziękuję za taką możliwość biegu do przodu.

zostaw ze mną wszystko za sobą i idź tam gdzie nic nie ma

Nic nie ma bo nie ma Ciebie

Spraw, że dzięki Tobie zmieni się życie innej osoby...

Zmień to jak wygląda  to miejsce

Porzuć swoje stare przyzwyczajenia i biegnij

Nie oglądaj się za siebie bo tam nic nie ma

Podrzyj wszystkie listy, wyrzuć do kosza wszystkie swoje myśli

Nie będą Ci tam potrzebne

Wystarczy myślenie o przyszłości

A to co za Toba to jedne wielkie kłamstwo

Nie liczy się co wtedy Czułaś, Myślałaś i Mówiłaś

To kłamstwo wymuszone jedna chwilą, w której wszystko obróciło sie przeciwko Tobie

Bo to Życie to właśnie takie jest

Zmusza nas do robienia rzeczy, których nie chcemy

Później trudno sie z tego wyplątać

Bo trzeba troszkę popłakać i powiedzieć, że jest mi smutno

I, że tak mocno żałuję, ale to nie ja to Życie

Dobrze jest mieć coś takiego w sobie

Łatwiej sie wtedy żyje, no przecież jest prościej

Tylko kto powiedział, że ma być kurwa!! łatwo, miło i przyjemnie

Weź się w garść, Człowieku, zawalcz w końcu o siebie

Pokaż swoje człowieczeństwo!

Odróżnij siebie od innych w tłumie

Albo żyj w swoim małym grajdołku, który nazywa się marność

Albo inaczej, zwyczajność

Idź, weź se jakąś kobitę, dziecko i żyj

Żyj niczym, bo jak to ma być szczyt to zaraz wybuchnę

Wrzuć te swoje półgłupie gadanie do kosza i posłuchaj lepiej co ja mówię

Bo jak na razie to nie masz nic z czym mógłbyś się pokazać

Nie przed innymi tylko przed sobą

Zrzuć z siebie to wszystko przez co jesteś podobny do innych

Nie mów nic, tylko słuchaj co mówią inni

...

 

Piszę to dla siebie i dla nikogo innego. Jeśli ktoś albo ktosia pomyśli, że to do nie go to przepraszam, ale nikt nie zasługuje na to co wyżej napisałem. 

"Wszystkie dni zdaja się takie same,

gdy przestajemy zauważać dobre rzeczy,

które nam się przytrafiają"

"Trzeba ryzykować, rezygnować z utartych

szlaków na rzecz nieznanych.

Nikt nie umie wybierać bez strachu"

"Zapamiętaj na całe życie to uczucie,

jakiego doznałeś, gdy przezwyciężyłeś trudności.

Zyskałeś w ten sposób potwierdzenie

swoich umiejętności oraz siłę,

aby stawić czoło przeciwnościom"

"Im bliżsi jesteśmy spełnienia marzeń, tym nasza Własna

Historia ma większą szansę spełnienia"

"Spełnianie marzeń może uniemożliwić jedynie strach

przed klęską"

"Bywa, że szczęście jest darem,

lecz częściej trzeba o nie walczyć.

Magiczna chwila dnia pomaga nam się zmieniać i każę

nam odkrywać marzenia."

"Silne uczucia są nieokiełznane jak dzikie konie,

Popychają nas do działania,

nie pytając, czy tego chcemy, czy nie."

"Strach przed cierpieniem jest gorszy od samego cierpienia.

Jeszcze nikt nie ucierpiał, idąc za głosem serca."

"Klęski się zdarzają. Nikt ich nie uniknie.

Dlatego czasem lepiej przegrać bitwę

o swoje marzenia niż zostać pokonanym,

nie wiedząc, po co się walczyło."

"Świat należy do ludzi,

którzy mają odwagę marzyć i ryzykować,

aby spełniać swoje marzenia.

I starają sie robić to jak najlepiej."

"Jeśli przeszłość cię nie zadowala, zapomnij o niej.

Wymyśl sobie inną historię życia i uwierz a nią.

Pamiętaj tylko te chwile, kiedy udało ci się dopiąć celu.

Poczujesz siłę, by osiągnąć to, czego pragniesz."

"Przez następne 365 dni będę patrzył na świat,

jakbym go widział po raz pierwszy.

Szczególnie na rzeczy nieistotne."

"Każda chwila szukania jest jednocześnie chwilą spotkania."

"Twoje serce jest tam, gdzie twój skarb.

Musisz odnaleźć ten skarb,

by wszystko nabrało sensu."

"Wiele razy cierpiałam, bo traciłam mężczyzn,

których kochałam.

Dziś wiem, że nie można stracić tego, czego się nie ma na własność.

Oto prawdziwe doświadczenie:

mieć coś najważniejszego w życiu bez posiadania tego."

"Kto kocha musi umieć się zagubić i odnaleźć."

"Grzechem jest uciekanie od miłości- miejcie odwagę,

bądźcie zdolni do kochania, nawet jeśli to wydaje się wam

czymś podstępnym i strasznym. Cieszcie się miłością,

cieszcie się zwycięstwem. Podążajcie za głosem serca."

       Cały czas szukam zakonczenia do mojego bloga. Zakonczenia do mojej przygody. Czas zamknac ten rozdział, ale jakos ciezko mi to zrobic. Trudno oderwac sie od tamtego swiata. Wciagnał mnie nieskonczenie mocno. Moje miejsce jest tutaj w Polsce. Najwyzszy momet aby tutaj rozpoczac swoja przygode zycia...  

Kolejnego bloga,

kolejny scenariusz

napisze Zycie...

       Tak, pierwszy wpis po powrocie do Polski. Chwila na, która czekałem tak długo. długo bo przecież 6 miesięcy. Nie chwila, to przecież krótko. Co to jest, 6 miesięcy po za domem. bardzo krótko. Kto ma rację? zapytajcie się mojej Ani albo mojej rodzinie czy to było krótko :)

     Zanim napiszę jakie są moje pierwsze odczucia to opowiem co się działo podczas lotu, a w sumie to lądowania. Ale zacznę od początku. Dotychczas ja odwoziłem większość rezydentów na lotnisko. Miałem z nimi tzw. "ostatni transfer". Tym razem było inaczej. Ercin odwoził mnie na lotnisko. Kolega, z którym mieszkałem 5 miesięcy w Turcji. Kolega, który przyjedzie za kilka miesięcy do Polski. Na lotnisku spotkałem się z Kasią i Olą. Żal odchodzić, ale jak to mówią wszystko się kiedyś kończy. Na lotnisku oczywiście złapali mnie moi turyści. Krzyczą na cały terminal "panie Mariuszu". No co miałem zrobić?? Odwróciłem się do nich i pytam grzecznie czego? "Bo nam zmienili lot i teraz nie chcą nas wpuścić do samolotu. No cóż i tak szedłem do biura SKY więc zabrałem ich po drodze. Nie byłem z tego zadowolony, zwłaszcza, że jedna kobieta zaczęła marudzić "jak tak może być, ble ble, ja zapłaciła, ble ble..." Nie wytrzymałem i powiedziałem "przepraszam ja juz tutaj nie pracuję, halo, lecę do Polski". Wtedy kobieta pomyślała przez chwilę, podziękowała za załatwienie sprawy (bo oczywiście im wszystko załatwiłem) no i papa. dobra idę do odprawy. A tam nie wiedza nawet, że samolot ląduje w Krakowie, haha. Bez komentarza. Potem paszporty no i na do widzenia "Gule Gule Marius" no i jeszcze miła dziewczyna w sklepie po zakupie BURN za 5 euro mówi mi "sen cok guzel turkce konusuyorsun" :) Pewnie źle napisałem :) No i wtedy powiększyłem sie dwa razy. Acha dziewczyna powiedziała, że pięknie mówię po turecku. HA. To oczywiście nie prawda ale co tam, zawsze fajnie coś takiego usłyszeć po 6 miesiącach w Turcji. Lot. Lot jak zawsze super. Widoki rewelacyjne, zwłaszcza wybrzeże Tureckie, Antalya. SUPER. Po wylądowaniu kieruje się do hali przylotów no i idę wymienić pieniądze. Oczywiście zapomniałem zabrać bagażu i musiałem sie cofnąć, no ale to się wytnie. Wymieniłem te pieniądze no i pytam się jak dojechać na dworzec, aż tu nagle podchodzi klient i pyta mi się czy zawieść mnie na pociąg. Zmierzyłem go od dołu do góry, spojrzałem na zegarek, był 14.45 a ja mam pociąg o 15.47, czyli za godzinę. Spojrzałem na autobus, potem jeszcze raz na zegarek. wyobraziłem sobie co będzie jak nie zdążę na pociąg i pojadę tym o 19 i będę w Poznaniu o 3 rano. No i oczywiście podjąłem decyzje! Jedziemy! Na dworcu byłem o 15.05. Spokojnie kupiłem bilet no i poszedłem na peron. Jak zobaczyłem te schody i moje bagaże, które ważą 60 kg, to już mi się odechciało. No ale wszedłem tam i dzięki temu siedzę już w przedziale. W samolocie jechał ze mną ksiądz (numer lotu 66) a teraz jedzie ze mną Pani Zakonnica. Czy to jakiś znak? Jestem głodny, bo nic nie kupiłem do jedzenia, chce mi sie pić a przede mną 7 h jazdy!! Normalnie najdłuższy transfer w mojej karierze ;)  

      Koniec tej nudnej opowieści. Czas na wrażenia. No cóż. Dziwnie się tutaj czuję. Wszyscy przeklinają. Nie uśmiechają się. Jacyś tacy zdołowani. Nikt mi się mówi ABI, Arkadas, Moruk, Dostum. Co to ma być? Acha, Polska. Jak zobaczyłem ten peron, no to też mi się lepiej nie zrobiło. Acha i jeszcze pani w okienku "super" uprzejma. No i generalnie tak jakoś płasko jest. Nie ma gor po lewej i morza po prawej. Wszyscy gdzieś biegną. Zatrzymajcie się! Tylko pociąg sie nie spieszy. To akurat najbardziej przypomina mi Turcję. Patrzę przez okno pociągu jak migają mi kolejne domy, drzewa i lasy. Fajnie. Ale tylko tyle. Normalnie. Mój dom.    

      No i tak też się stało. Odwiedziła mnie kumpela z SIDE, Ewcia i Ania z Alany, no to nie było wyjścia. Ostatni toast, ostatnie zdjęcie i ostatnia zupa turecka. Ostatnie śmiechy, i chichy z Zaferem, Ercinem i Fuatem. Do zobaczenia

   Ostatnia zupa turecka  

Wszystko już jest ostatnie. Ostatni transfer, ostatnia noc  i ostatnia rozmowa.

A to mój turecki anioł stróż, tyle co ten facet dla mnie zrobił w Turcji. Joseph KEYKUBAT

Ostatnia podróż na toplanty, już tylko 4 osoby, a na początku jechaliśmy mini busem!

 

Polowałem na ten meczet przez całe 6 miesięcy. Nie jest to zwykły meczet. Ten jest meczetem nowoczesnym przez duże "S"

Ostatni zachód Słońca na ziemi tureckiej

        Co będzie dalej po Turcji? Nie wiem, ale spoglądam w przyszłość z optymizmem. Wierzę, że razem z moim kochaniem znajdziemy miejsce dla siebie w Polsce, tam jest nasz dom.

     Nie chcę podsumowywać tego wyjazdu. Nie można w kilku słowach opisać 6 miesięcy w obcym kraju.  Wielka podróż, która na pewno wywarła na mnie duży wpływ. Jakie będą tego skutki zobaczymy w przyszłości. Jedno jest pewne trudno zaklimatyzować się w całkiem obcym kraju. z jednej strony trudno a z drugiej bardzo łatwo. Wystarczy lubić ludzi, oni to wyczują czy to będzie Turcja czy Japonia. Szacunek i wyrozumiałość dla wszystkich. Akceptujmy ludzi takimi jakimi są. z  szacunku dla nich uczmy się ich języka i poznawajmy ich kulturę. Jesteśmy tu gośćmi. Czasami zapominamy o tym.

Co ja z tego wyjazdu mam? Dużą satysfakcję. Już od dawna mówiłem, każdy z nas mówi, że kiedyś ucieknie gdzieś daleko, zostawi wszystko i pojedzie szukać samego siebie.No i ja tak zrobiłem :) Zostawiłem wszystko i pojechałem spełniać swoje marzenia. Czy spełniłem swoje marzenia? Nie. Odkryłem swoje marzenie. Co się okazało? Okazało sie, że swoje marzenie zostawiłem w Polsce. Tak. O ironio! Rakownia ul. Gila 7. Tam jest moje szczęście. Dlaczego wyjechałem mając Ciebie tak blisko? Nie wiem. Wiem, że juz nie muszę Ciebie szukać. Wracam by nosić Cię na rękach, jeśli tylko będziesz chciała. Wracam, żeby tam w Polsce dla Ciebie zdobywać kolejne szczyty. Bo razem jesteśmy nie do pokonania.

Do napisania...

        Pojutrze już w domu. opuszczam Turcję na zawsze. Teraz na koniec to każdy chce sobie ze mną zrobić zdjęcie. każdy już zapomniał co się działa w sezonie. No i może dobrze. Na pierwszym zdjęciu kolega Fatih, który pisał na mnie raporty za wnoszenie alkoholu do lojmana :) drugi to Haron, dziwny koleś. Na dalszych zdjęciach dwa świry Firat (Eufrat) a tego drugiego nie znam z imienia. Zapomniałem.  

     To pewnie jeden z ostatnich wpisów. KONIEC. Koniec wszystkiego. Jutro ostatni Manavgat! A teraz jeszcze troszkę opowieści lotniskowej.

 

     To jednak nie koniec. Został przecież jeszcze Czerwona Wieża. Tak zgadza się. Nie miałem czasu tam iść aż do dzisiaj. 4 dni przed wylotem. Wieża zdobyta! Nie powiem, nie było łatwo ;) no ale co to dla mnie. Cały świat  leży u moich stóp. Nie ma rzeczy, której nie mogę zdobyć. Jestem Panem świata i świetnie się z tym czuję. Chyba za mocno "popłynąłem", no ale lubię przesadzać także teraz też przesadziłem. TOP OF THE WORLD JUST LIKE MOUNT EVEREST

   

      Tak, tak juz najwyższy czas. Na początku było bardzo niewinnie. Później się rozkręciło. Nie mogłem się powstrzymać żeby nie wrzucić zdjęcia Zafera, w wykonaniu tańca brzucha :)

     "TAT" czyli smak. To restauracja, no dobra fast food, w którym znaleźliśmy wspaniały klimat. Znaleźliśmy tam naszą ABLĘ. To dzięki niej czuliśmy się jak w domu. To była taka nasza babusia :) Nie było mi dane z robić sobie z nią zdjęcia no ale widocznie tak miało być. Mam za to zdjęcia z pozostałą częścią ekipy, nie tak fajnych jak Abla no ale...

No i oczywiście CUMA PAZAR, czyli piątkowy bazar turecki.

 

Od najważniejszego do ... mniej ważnego...

  

POLONZA DEPARTMENT, komputer nigdy nie działał, ksero sie ciągle psuło no ale i tak było fajnie i śmiesznie.

Niestety nie ma wszystkich, ale i tak nas było dużo. Brakuje Zafera, Ercina, Krisa, Radka, Adema, Karoliny i Oli. A na zdjęciu od lewej strony Ewa i Ewa Monika, Angelika, Gosia, Ania, Kaisa, Irmina, Agata, Ola, Monika, Arek, Ela, JA :) i na dole Coskun.

       Ciąg dalszy kulis wyprawy do Pamukkale. W rolach głównych pilot Zafer, który mówi:

- Turcja jest rządzona demokracją

- Hagia Sophia stoi jak nowy kościół

- najlepsze życie można prowadzić w Stanbule

- Kobiety maja ukrycie głowy

- woda termalna wyszła za zewnątrz

- nie można tam z butami wchodzić, trzeba zabrać kapcie do ręki

- największa wielkość i najmniejsza wielkość

- mój daleko kuzyn

- 99% Turków należy do Islambu

- Kogut został panem całej stady

- całe miasto Hierapolis rozległo w gruzach

- to białe coś po lewej stronie to Pamukkale

       Już najwyższy czas podsumować moja podróży. za tydzień o tej porze powinienem być już w Polsce. Najlepszym odzwierciedleniem tego gdzie byłem będzie oczywiście mapa. Niestety już nigdzie nie pojadę. Nie odkryję kolejnego antycznego miasta ;) nie zobaczę meczetów i nie usłyszę juz muezina. Turcja się kończy, ale trzeba zacząć kolejna przygodę. Tak na prawdę nigdy nie przestajemy podróżować :) życie to ciągła wędrówka. Zmieniają się tylko ludzie, których na  naszej drodze spotykamy. Co dalej pokaże życie. Świecie nadchodzę!!